Skip to main content

ಮತದಾರನೇ ಚುನಾವಣೆ ಬರುತ್ತಿದೆ ಎಚ್ಚರ! ಎಚ್ಚರ! ಎಚ್ಚರ!



ಮತದಾರನ ಕರ್ತವ್ಯವೇನು?
 
ಓ ಮತದಾರರೇ! ನಿಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆ ಅರಿವಿದೆಯೆ? ಚಿಂತಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತದ ಪ್ರಭಾವ, ಪರಿಣಾಮ ಅದು ಹೇಗೇ ಇರಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಶುದ್ಧ, ಸ್ಪಷ್ಟ, ಶ್ವೇತ ಆಡಳಿತ ಬೇಕೆಂದರೆ ಇದು ನಿಮಗೆ ಸುವರ್ಣಾವಕಾಶ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೀವು ಎಚ್ಚೆತ್ತು ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತಿಕೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸಿದರೆ ಮುಂದೆಂದೂ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಇರದ ಮುಕ್ತ ಆಡಳಿತ ಕಾಣಬಹುದು. ಅದಕ್ಕಿರುವ ಒಂದೇ ದಾರಿ “ಮತದಾನ”. ವಿವೇಚನಾಯುಕ್ತ ಮತದಾನದಿಂದ ಉತ್ತಮ ಜನರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿ ಭದ್ರ, ಶುದ್ಧ ಆಡಳಿತ ಬರುವತ್ತ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನವಿರಲಿ.

          ನಮ್ಮ ಭಾರತದೇಶದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ರಾಜ್ಯಾಂಗಶಾಸ್ತ್ರ ರೀತ್ಯಾ ಪ್ರಜಾ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಆಡಳಿತವಿತ್ತು. ಅರಸೊತ್ತಿಗೆ ಇದ್ದರೂ ಅದು ಪ್ರಜೆಗಳದ್ದೇ ಆದ ಸರಕಾರವಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರಜೆಗಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಮನ್ನಣೆ ಇತ್ತು. ನಂತರ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಸ್ಲಿಂ ದೊರೆಗಳೂ, ಬ್ರಿಟಿಷರೂ ಆಳುವಾಗ ಅವರ ರಾಜ್ಯಾಂಗ ನೀತಿಯೇ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಮೂಲ ರಾಜ್ಯಶಾಸ್ತ್ರ ಮೂಲೆಗುಂಪಾಯ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಈಗಿನ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಾಗಿ ಬಳಕೆಗೆ ಬಂತು. ಆದರೆ ಇದೂ ಕೂಡ ಮೂಲ “ಪ್ರಜಾಪತಿನಿಧಿ ಸೂತ್ರ”ಕ್ಕೆ ಬದ್ಧವಾಗಿದೆ ಪ್ರಜೆಗಳು ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರಾದರೆ ಮಾತ್ರ. ಈ ಸಂಬಂಧಿಯಾಗಿ ಪ್ರಜಾ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದೆರಡು ಕಿವಿಮಾತು ಕೇಳಿರಿ.
       
      ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಸಂವಿಧಾನ ರೀತ್ಯಾ ಕೆಲವು ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಉಳಿಕೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ನಿಬಂಧನೆಯೊಂದಿಗೆ ಭಾರತದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮತದಾರನೂ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳು ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಜವಾಬ್ದಾರವಲ್ಲ. ಹಾಗೇ ಮಹಾ ಚುನಾವಣೆ ಘೋಷಣೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಮತದಾರನೇ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಬಾಧ್ಯಸ್ಥನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಮತದಾನಾ ನಂತರ ಪ್ರಜಾಪ್ರತಿನಿಧಿ ಕಾಯ್ದೆಯಂತೆ ಮತದಾರನಿಂದ ಚುನಾಯಿತನ್ದ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ, ಅವನಿಂದ ಶಾಸನಗಳು, ಆ ಶಾಸನ ಆಧರಿಸಿ ಕಾರ್ಯಾಂಗ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತ. ಅದರ ಮೇಲುಸ್ತುವಾರಿ, ವಿವೇಚನೆ, ನ್ಯಾಯದಾನಗಳು ನ್ಯಾಯಾಂಗದ ಕರ್ತವ್ಯ. ಈ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣಾ ಘೋಷಣೆ ನಂತರ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಪ್ರಭುವಾದ ಪ್ರಜೆಯು ತನ್ನ ಮತವನ್ನು ಅತೀಹೆಚ್ಚು ವಿವೇಚನೆಯಿಂದ, ವಿವೇಕದಿಂದ, ಪಕ್ಷಭೇದ ಮರೆತು ಚಲಾಯಿಸಬೇಕು. ಮತದಾನ ಮತದಾರನ ಹಕ್ಕು. ಅದರಲ್ಲಿ ಉದಾಸೀನ ಬೇಡ. ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯ ಆಯ್ಕೆಯೂ ಹಕ್ಕು; ಪಕ್ಷ ಬೇಡ. ಅರ್ಹರನ್ನು ಆರಿಸಿ. ಟಿವಿ ಮತ್ತು ಇತರೆ ಮಾಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯ ಮಾತಿಗೆ ಮರುಳಾಗಬೇಡಿ. ಅವರು ಕೊಡುವ ಆಮಿಷಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಬೇಡಿ. ನಿಮ್ಮ ೫ ವರ್ಷದ ಜೀವನ ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ನೆನಪಿರಲಿ. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಮತದಾನ ಮಾಡಿರಿ.
          
 ಮತದಾರನ ಕರ್ತವ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಈಗ ಚಿಂತಿಸೋಣ.
1.      ನಿರಪೇಕ್ಷತೆ (ವೈಯಕ್ತಿಕ ನೆಲೆ)
2.     ನಿರ್ಭಾವ (ವ್ಯಕ್ತಿಗತ)
3.     ಸತ್ಯನಿಷ್ಠೆ
4.    ನೈಜಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನುಭೂತಿ
5.     ಸ್ವಾಭಿಮಾನ
6.     ದೇಶಭಕ್ತಿ
7.     ತ್ಯಾಗ
ಈ ಮೇಲ್ಕಂಡ ಏಳೂ ಗುಣಗಳನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅದರಿಂದ ಮಾತ್ರಾ ಮತದಾರನೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆದ ಕಾರಣ ಈ ಏಳೂ ಗುಣಗಳಾಧರಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿವರಣೆ ಗಮನಿಸಿ.

1. ನಿರಪೇಕ್ಷತೆ :- ಮತದಾನ ಮಾಡುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವುದೇ ಆಮಿಷಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗದಿರುವುದು. ನಂತರವೂ ವೈಯಕ್ತಿಕಲಾಭ ಚಿಂತನೆ ಬಿಟ್ಟು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುವುದು. ತನ್ಮೂಲಕ ದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಾಧ್ಯ.

2. ನಿರ್ಭಾವ :- ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಇವನು ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿ, ನಮ್ಮ ಜಾತಿ, ನಮ್ಮ ಕುಲ, ಇತ್ಯಾದಿ ಭಾವನಾತ್ಮಕತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇವನು ಆರ್ಹ  ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಪ್ರಜೆಗಳೆಲ್ಲರ ಪ್ರತಿನಿಧಿ, ಇವನು ನಮ್ಮ ನಾಯಕ, ಇವನು ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದವನು, ದೇಶಸೇವೆ ಮಾಡಲಿ, ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಸ್ವಹಿತಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಇವನಿಂದ ಏನೂ ಕೇಳ್ವುದಿಲ್ಲವೆಂದಿರಿ. ಮತ್ತು ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯೇ ವಿನಃ ದೇವರಲ್ಲವೆಂದು ಅರಿತಿರಿ. ಗೌರವ ಕೊಡಿ. ಪೂಜಿಸಬೇಡಿ.

3. ಸತ್ಯನಿಷ್ಠೆ :- ದೇಶದ, ಸಮಾಜದ, ಸರ್ವಜನರ ಹಿತದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸತ್ಯವಂತರೂ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರೂ ಆಗಿರುತ್ತಾ ಸಂವಿಧಾನ ಬದ್ಧ ಕಾನೂನನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಪಾಲಿಸಿರಿ. ಭ್ರಷ್ಟತನ ವಿರೋಧಿಸಿ.

4. ನೈಜಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನುಭೂತಿ :- ಪ್ರತೀಪ್ರಜೆಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಕೈಯಾಡಿಸಲು ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ. ಅಂತಹಾ ಕುರುಡು ಕಾನೂನನ್ನು ತಂದಲ್ಲಿ ವಿರೋಧಿಸಿ. ಆದಷ್ಟು ಸರಳವಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬದುಕಿರಿ.

5. ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿಗಳಾಗಿರಿ :- ಯಾವುದೇ ಅಧಿಕಾರಿ, ರಾಜಕಾರಣಿಗೆ ಗುಲಾಮರಾಗಬೇಡಿ. ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕರೇ ವಿನಃ ನಿಮ್ಮ ದೊರೆಗಳಲ್ಲ. ಅವರವರ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಕಂಡರೆ ಕೂಡಲೇ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿ.

6. ದೇಶಭಕ್ತಿ :- ಎಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ದೇಶದ್ರೋಹಿ ಕೃತ್ಯಗಳು ಕಂಡಲ್ಲಿ ಕೂಡಲೇ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿ. ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಇಲಾಖೆಗೆ ತಿಳಿಸಿ. ಅವರು ಕ್ರಮ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಆ ಸಂಬಂಧಿ ನ್ಯಾಯಾಂಗಕ್ಕೆ ಮಾಹಿತಿಕೊಡಿ. ಕಾನೂನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವವರ ಕುಟಿಲತೆಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರೇ ಕಾವಲುಗಾರರು. ಏಕೆಂದರೆ ನೀವೇ ಪ್ರಭುಗಳು. ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ವಹಿತ ಚಿಂತನೆ ಬಿಡಿರಿ. ಕಷ್ಟವೋ ಸುಖವೋ ದೇಶಹಿತ ಮುಖ್ಯ. ದೇಶದ ಕಾನೂನು, ಲಾಂಛನ, ಧ್ವಜಗಳಿಗೆ ಸದಾ ಗೌರವ ಕೊಡಿರಿ. 

7. ತ್ಯಾಗ :- ಎಲ್ಲವೂ ಬೇಕೆಂಬ ದುರಾಸೆ ಬಿಡಿರಿ. ಯಾವುದೇ ಲಂಚ ಕೊಡಬೇಡಿ. ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಭಾಷೆಗಾಗಿ ತ್ಯಾಗಿಗಳಾಗಿ. ಸರಳ, ಧರ್ಮಬದ್ಧ, ನ್ಯಾಯಬದ್ಧ, ಲೋಕೋಪಕಾರ ಜೀವನ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಸಹಜವಾಗಿ ಬದುಕುವುದೇ ತ್ಯಾಗವೆನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಏಳು ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಜೆಯು ಪಾಲಿಸಿದಲ್ಲಿ ದೇಶವು ಸಮೃದ್ಧವೂ ಸುಭಿಕ್ಷವೂ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಈ ಬಾರಿಯ ಚುನಾವಣೆ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲರೂ ಮತದಾನ ಮಾಡಿರೆಂದು ಕಳಕಳಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೊಂದಿಗೆ ಈ ಲೇಖನ ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

Comments

  1. hello ,

    Your link and page is Gibberish !!

    .... why ? Because u think everyone in the world knows KANNADA ... when will regional idiots like u know that coming to an international platform one has to go for internationally accepted language ...

    pathetic fool

    ReplyDelete
    Replies
    1. ಗಂಡುಗಲಿಗಳ ನಾಡು ಈ ಕನ್ನಡ ನೆಲ, ಕಂಡ ಕಂಡ ಭಂಡರಿಗೆ ಕೈಮುಗಿದರೇನುಂಟು ಫಲ |
      ಚಂಡ ವಿಕ್ರಮಿಗಳಿಗೆ ಲೇಖಿಸಿದೆನೈ, ಸೋಗಿನ ಆಂಗ್ಲದ ಷಂಡರಿದನು ಓದಿದರೇನು ಫಲ? ||

      This Kannada is the language of real men. Why pray & beg the useless? Kannada articles are written for real men and not for the slaves of orphan language called English which neither has the father nor the mother. We call them hermaphrodites who run's away from their original languages just for the fame of international certification. It's equivalent to changing the parents when they become old. The high ignorance of people like you who treat them as useless & leaving them in old-age homes.

      Real scholar is the one who respects & also tries to learn as many languages as possible. But first he/she has to be master in his/her language. He is real man who goes behind the interested topics of any language, but not behind the unwanted & utterly useless language like English!

      An regional idiot has all the chances to gain more knowledge as he is an idiot. But so called international intellectuals of India who are still polishing the shoes of English speaking British or Americans or any other foreigners, should never accept this, which is the rule of nature that some percentage of fools should always think that they are the most intelligent. Percentage of those foreign slave named foolish intelligent people are now exceeding 81%.

      Delete
    2. "ಕನ್ನಡವೆ ಸತ್ಯ ಕನ್ನಡವೆ ನಿತ್ಯ"

      Delete

Post a Comment

Popular posts from this blog

ಯಾಗದಲ್ಲಿ ಪಶುಬಲಿ ಪ್ರಹಸನ - ಒಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯ

- ಸಂಗ್ರಹ

ಭಾರತ ದೇಶವೆಲ್ಲಿದೆ? ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ? ಇದೇನು ಧೈವಸಂಕಲ್ಪ? ನೇತ್ರಾವತಿ ತಿರುವು ಯೋಜನೆಯ ಸಾಧಕ ಬಾಧಕಗಳೇನು?

ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲೋಕಗುರುವಾಗಿದ್ದು, ಸಕಲ ದೇವಾನುದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಮಾತೃಭೂಮಿಯೆನ್ನಿಸಿಕೊಂಡ ಈ ಭಾರತ ಭೂಮಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಕೈಮೀರಿ ಹೋಗಿದ್ದು ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮ, ಮತ, ದೇವರು, ಚಿಂತಕ, ಬುದ್ಧಿಜೀವಿ ದಡ ದಾಟಿಸಲಾರದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ. ಇದರ ಕಾರಣದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಚಿಂತಿಸಹೊರಟರೆ ಒಂದು ಭಯಾನಕ, ಬೀಭತ್ಸ ಚಿತ್ರಣ ಮೂಡಿಬರುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿಂತನಾ ಪ್ರಬಂಧ ಬರೆದು ಲೇಖಿಸುವ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಗಮನಿಸಿ. ಓದಿ. ನಿಮಗೆ ಬೇಕಿದ್ದರೆ ತಿದ್ದುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿರಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ.
ಮೊದಲಾಗಿ ಭಾರತದೇಶದ ಮೂಲ ತಳಹದಿಯ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡೋಣ. ಒಂದು ಯಾವುದೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಾಧಿಸಲಿ ಅದು ಈ ಮೂಲ ತಳಹದಿಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲೇ ಸಾಗಿರಬೇಕು. ಆಗ ನಿರಂತರ ಅಬಾಧಿತ, ಲಾಭದಾಯಕ, ಬೌದ್ಧಿಕ ಉನ್ನತಿಗೆ ಕಾರಣ. ಮಾನವೀಯ ಸಮೃದ್ಧ ಸಮಾಜ ಸೃಷ್ಟಿ ಸಾಧ್ಯ. ಮೂಲ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಬಿಟ್ಟರೆ ಅದೆಂದೂ ಉದ್ಧಾರವಾಗಲಾರದು. ಸರ್ವಜ್ಞ ನೊಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ “ಕಜ್ಜಿಯ ಕೆರೆದಂತೆ” ಎಂದು. ಕೆರೆಯುವಾಗ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆಪ್ಯಾಯಮಾನ, ಆನಂದದಾಯಕ. ನಂತರ ಕೆರೆತದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಹುಣ್ಣಾಗಿ ಕೊಳೆತರೆ ಆ ಅಂಗವೇ ಕತ್ತರಿಸಬೇಕಾದೀತು. ನಂತರ ವಿಕಲಾಂಗವೇ ಗತಿ ಪುನಾರೂಪಿಸಲಾಗದ್ದು. ಈಗಿನ ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು, ಯೋಜನಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಈ ಕಜ್ಜಿ ಕೆರೆತದಷ್ಟೇ ಫಲ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಯೋಜನೆ ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಭವಿಷ್ಯದ ಪರಿಣಾಮ ಅಷ್ಟೇ ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಉದಾ:-…