Skip to main content

ವೈಧಿಕ ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ಜಗತ್ ಸೃಷ್ಟಿಯ ನಿಯಮಗಳು - ೨

  • ಹಿಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಪಂಚಭೂತಾತ್ಮಕ ಸೃಷ್ಟಿ ಎನ್ನುವ ಒಂದು ಭಾಗದ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಯಾಗಮುಖದಲ್ಲಿ ಮಹಾನ್ ಋಷಿವರೇಣ್ಯರಿಂದ ಉದ್ಘಾಟಿಸಲಾಯಿತು. ಇದೊಂದು ಭಾಗ, ಇನ್ನೂ ೩ ಭಾಗದ ಜಗತ್ ಸೃಷ್ಟಿಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ವೇದ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ವಿಚಾರ ಒಂದೇಯಾದರೂ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕೋನಗಳಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರಸಕ್ತ ವಿಜ್ಞಾನದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತೋಚಿದಂತೆಲ್ಲ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿರುವ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ವಿಜ್ಞಾನ ಗೊಬ್ಬರವೆಂಬುದು ಸತ್ಯ. ಸುಜ್ಞಾನ ಬೆಳೆಯಲು ಗೊಬ್ಬರ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಬೇಕು. ಆದರೆ ಗೊಬ್ಬರವೇ ಸತ್ಯವಲ್ಲ.
  • ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪೃಥ್ವಿ, ಆಪ್, ತೇಜ, ವಾಯು ಎಂಬ ೪ ಭೂತಗಳ ಪರಿಚಯ ಮಾತ್ರ ನಮಗಿರುವುದು, ೫ನೇಯದರ ಪರಿಚಯ ನಮಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದೆ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾತ್ರ ಇರುವಂತಹದ್ದು. ಆಕಾಶದ ಕಲ್ಪನೆಯಿದೆ ಬಿಟ್ಟರೆ ಅದರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಪೂರ್ಣ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲ.
  • ಆಕಾಶ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಾದಂತಹಾ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಮೂಲ ಚೈತನ್ಯಕ್ಕೊಂದು ಇಚ್ಛೆ/ಅಪೇಕ್ಷೆ/ಕುತೂಹಲ/ಬೇಕು/ಪ್ರಶ್ನೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.
  • ಈ ರೀತಿಯಾದ ಇಚ್ಛೆ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದಾಗ, ಮೂಲ ವಸ್ತು ಮತ್ತು ಉತ್ಪತ್ತಿಯೊಂದಿಗಾಗುವ ಘರ್ಷಣೆಯಿಂದ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಋಣಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
  • ಆ ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರವಹನೆಯೇ ವಾಯು.
  • ವಾಯುವಿನ ಚಲನೆಯು ಶಾಖ ಉತ್ಪನ್ನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.
  • ಹಾಗಾಗಿ ಅಗ್ನಿ ಉತ್ಪನ್ನವಾಯಿತು.
  • ಅಗ್ನಿಯ ದಹ್ಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಾಗಿ ನೀರು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.
  • ನೀರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಶ್ಲೇಷ್ಮಾಂಶ ಎಂಬ ಮತ್ಸ್ವಗಳು ಪೃಥ್ವಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
  • ಇದು ವೇದೋಕ್ತ ಪಂಚಭೂತಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲ ಸೂತ್ರ.
  • ಮತ್ಸ್ವಗಳಿಗಿರುವ ಒಂದು ಗುಣವೆಂದರೆ ತನ್ನತನವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು.
  • ನೀರನ್ನು ಎಷ್ಟೇ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಶ್ಲೇಷ್ಮವು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ.
  • ಮತ್ಸ್ವಗಳಿಗೆ ಸದಾ ಪ್ರವಹನಶೀಲ ಶಕ್ತಿ ಇರುತ್ತದೆ.
  • ಅದರಿಂದ ಯಾವುದೊಂದನ್ನೋ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ತನ್ಮೂಲಕ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗಿ ರೂಪ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.
  • ಆಗ ಪೃಥ್ವಿಯನ್ನು ಬಂದು ಸೇರುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ.
  • ಆದರೆ ಪೃಥ್ವಿಯಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ.
  • ಆಕಾಶವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಪೃಥ್ವಿಯು ಮತ್ಸ್ವದಿಂದಾದ ರೂಪಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಇಡುತ್ತಾ ಬರುತ್ತದೆ.
  • ಹಾಗಾಗಿ ಪೃಥ್ವಿಯಲ್ಲಿರತಕ್ಕ ಎಲ್ಲವೂ ಅಣು-ಅಣುವಾಗಿ ಬೇರೆಯಾಗಿಯೇ ಇವೆಯೇ ಹೊರತು ಒಂದಾಗಿಲ್ಲ.
  • ನೋಡಲಿಕ್ಕೆ ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಬಂಡೆಯಾದರೂ ಅದು ಅಣುಗಳ ಸಂಯೋಗವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.
  • ಯಾವುದೂ ಒಂದನ್ನೊಂದು ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ, ಅದು ಪೃಥ್ವಿಯ ಗುಣ.
  • ಹಾಗೆ ಸೇರದೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಉಳಿದ ತುಣುಕುಗಳಿಗೆ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶ ತತ್ವದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗಿದ್ದ ಮೂಲ ಋಣಾಂಶವು ಆರೋಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
  • ಹಾಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಜೀವ ಎಂದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಮೂಲ ಋಣವೇ ಜೀವ.
  • ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಅಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿದಂತಹಾ ಬೀಜವಾದ ಜೀವವೇ ಅಣು.
  • ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಚಾಲನಾ ಶಕ್ತಿಯೇ ಮೂಲಚೈತನ್ಯ.
  • ಅದು ಆರಂಭಿಕ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಜ ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಭಿನ್ನ-ಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ.
  • ರೂಪಕ್ಕಾಧರಿಸಿ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.
  • ಅದರಲ್ಲಾದ ಋಣವು ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ ಕಾರಣೀಭೂತವಾಗುತ್ತಲೇ, ಅದಕ್ಕಾಧರಿಸಿದ ಕರ್ಮವು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
  • ಯಾವುದೇ ಒಂದ ಕೆಲಸವಾದರೆ ಒಂದು ಫಲ ಎಂಬುದು ಬರುತ್ತದೆ.
  • ಒಂದು ವಸ್ತುವು ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅಲ್ಲೊಂದು ದಾರಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನೇ ಕರ್ಮ ಎಂದರು.
  • ಕರ್ಮ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದಾಗ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಭೋಕ್ತೃ ಬೇಕು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
  • ಅಂದರೆ ಜೀವವು ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವುದು.
  • ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದರಿಂದಾಗಿ ಅನುಭವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾಡತಕ್ಕಂತಹಾ ಸಂಚಿತಗಳೇನಿವೆಯೋ ಅವು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತವೆ.
  • ಈ ರೀತಿ ಸಂಚಿತ ಭಾಗದ ಕರ್ಮಗಳ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವು ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ಹಲವು ಭಿನ್ನ-ಭಿನ್ನ ರೀತಿಯ ಜೀವಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೂಪ ಮನುಷ್ಯ!
  • ಮನುಷ್ಯ ರೂಪ ಬಂದಾಗ ಒಂದಿಷ್ಟು ವಿಶೇಷ ಗುಣಗಳನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸುತ್ತದೆ.
  • ಕರ್ಮವನ್ನಾಧರಿಸಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಲು ಬೌದ್ಧಿಕತೆ. ಅಂದರೆ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಕರ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಇಡುತ್ತದೆ.
  • ಪ್ರಪಂಚದ ಇತರೆ ಯಾವುದೇ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಕರ್ಮದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿಲ್ಲ, ಮನುಷ್ಯ ಮಾತ್ರ ಕರ್ಮವನ್ನು ತನ್ನ ಬೌದ್ಧಿಕತೆಯಿಂದ ಬೇಕಾದಂತೆ ಬಳಸಿ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಬಹುದು.
  • ಅದು ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಾದರೆ ದೇವತ್ವಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಾನೆ, ಪುನಃ ಮೂಲ ಚೈತನ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.
  • ಕೆಟ್ಟ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ ರಾಕ್ಷಸತ್ವಕ್ಕೆ ಇಳಿದು, ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರತೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾರೆ.
  • ಇದು ಮನುಷ್ಯ ಗುಣದ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ.

Comments

  1. Not familiar with Kannada script. Is there a translation available?

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

ಯಾಗದಲ್ಲಿ ಪಶುಬಲಿ ಪ್ರಹಸನ - ಒಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯ

- ಸಂಗ್ರಹ

ಭಾರತ ದೇಶವೆಲ್ಲಿದೆ? ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ? ಇದೇನು ಧೈವಸಂಕಲ್ಪ? ನೇತ್ರಾವತಿ ತಿರುವು ಯೋಜನೆಯ ಸಾಧಕ ಬಾಧಕಗಳೇನು?

ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲೋಕಗುರುವಾಗಿದ್ದು, ಸಕಲ ದೇವಾನುದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಮಾತೃಭೂಮಿಯೆನ್ನಿಸಿಕೊಂಡ ಈ ಭಾರತ ಭೂಮಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಕೈಮೀರಿ ಹೋಗಿದ್ದು ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮ, ಮತ, ದೇವರು, ಚಿಂತಕ, ಬುದ್ಧಿಜೀವಿ ದಡ ದಾಟಿಸಲಾರದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ. ಇದರ ಕಾರಣದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಚಿಂತಿಸಹೊರಟರೆ ಒಂದು ಭಯಾನಕ, ಬೀಭತ್ಸ ಚಿತ್ರಣ ಮೂಡಿಬರುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿಂತನಾ ಪ್ರಬಂಧ ಬರೆದು ಲೇಖಿಸುವ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಗಮನಿಸಿ. ಓದಿ. ನಿಮಗೆ ಬೇಕಿದ್ದರೆ ತಿದ್ದುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿರಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ.
ಮೊದಲಾಗಿ ಭಾರತದೇಶದ ಮೂಲ ತಳಹದಿಯ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡೋಣ. ಒಂದು ಯಾವುದೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಾಧಿಸಲಿ ಅದು ಈ ಮೂಲ ತಳಹದಿಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲೇ ಸಾಗಿರಬೇಕು. ಆಗ ನಿರಂತರ ಅಬಾಧಿತ, ಲಾಭದಾಯಕ, ಬೌದ್ಧಿಕ ಉನ್ನತಿಗೆ ಕಾರಣ. ಮಾನವೀಯ ಸಮೃದ್ಧ ಸಮಾಜ ಸೃಷ್ಟಿ ಸಾಧ್ಯ. ಮೂಲ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಬಿಟ್ಟರೆ ಅದೆಂದೂ ಉದ್ಧಾರವಾಗಲಾರದು. ಸರ್ವಜ್ಞ ನೊಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ “ಕಜ್ಜಿಯ ಕೆರೆದಂತೆ” ಎಂದು. ಕೆರೆಯುವಾಗ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆಪ್ಯಾಯಮಾನ, ಆನಂದದಾಯಕ. ನಂತರ ಕೆರೆತದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಹುಣ್ಣಾಗಿ ಕೊಳೆತರೆ ಆ ಅಂಗವೇ ಕತ್ತರಿಸಬೇಕಾದೀತು. ನಂತರ ವಿಕಲಾಂಗವೇ ಗತಿ ಪುನಾರೂಪಿಸಲಾಗದ್ದು. ಈಗಿನ ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು, ಯೋಜನಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಈ ಕಜ್ಜಿ ಕೆರೆತದಷ್ಟೇ ಫಲ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಯೋಜನೆ ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಭವಿಷ್ಯದ ಪರಿಣಾಮ ಅಷ್ಟೇ ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಉದಾ:-…