Friday, 6 December 2013

ಡಾರ್ವಿನ್ ವಿಕಾಸ ವಾದ ಸರಿಯೇ? ಮಂಗನಿಂದ ಮಾನವನೇ?


ಮಂಗ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯವೆರಡು ಸಮಕಾಲೀನ. ಮಂಗನಿಂದ ಮನುಷ್ಯನಾದದ್ದಲ್ಲ. ಡಾರ್ವಿನ್ ವಾದ ಸರಿಯಿಲ್ಲವೆಂದು ಎಂದೋ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಹೋಗಿದೆ. ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿ ನೋಡಿ ಎಷ್ಟೆಷ್ಟು ವಿರೋಧಾಭಾಸಗಳಿವೆ ಎಂದು ನಿಮಗೇ ತಿಳಿದುಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ವೈಧಿಕ ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲವಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಕರ್ಮವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಯಾವ ರೂಪ ಬೇಕೋ ಆ ರೂಪ ಧಾರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತದೆ. ಉದಾ:- ಹುಲ್ಲು ಕೊಯ್ಯಲು ಕತ್ತಿತರಕಾರಿ ಹೆಚ್ಚಲು ಈಳಿಗೆ ಮಣೆ. ಅದು ಬಿಟ್ಟು ಮಂಗನು ತಾನು ಮನುಷ್ಯನಾಗಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಹಾಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾದ ಕರ್ಮವಿರಬೇಕು. 

ಪಂಚಭೂತಾತ್ಮಕ ಸೃಷ್ಟಿ ಎನ್ನುವ ಒಂದು ಭಾಗದ ವಿವರಣೆಯು ಸತತ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಅಗ್ನ್ಯಾವೈಷ್ಣವೀ ಯಾಗದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ಸತ್ಯ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ತಿರುಕ ಸಂಹಿತಾ ಎಂಬ ಸಂಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಇನ್ನು 3 ಭಾಗದ ಜಗತ್ ಸೃಷ್ಟಿಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ವಿಚಾರ ಒಂದೇಯಾದರೂ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕೋನಗಳಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಮಾನ್ಯವಾಗಿ 4 ಭೂತಗಳ ಪರಿಚಯ ಮಾತ್ರ ನಮಗಿರುವುದು. 5ನೇಯದರ ಪರಿಚಯ ನಮಗಿಲ್ಲ. ಇದೆ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾತ್ರ ಇರುವಂತಹದ್ದು. ಆಕಾಶದ ಕಲ್ಪನೆಯಿದೆ ಬಿಟ್ಟರೆ ಅದರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಪೂರ್ಣ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲ.

ಆಕಾಶ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಾದಂತಹಾ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಮೂಲ ಚೈತನ್ಯಕ್ಕೊಂದು ಇಚ್ಛೆ/ಅಪೇಕ್ಷೆ/ಕುತೂಹಲ/ಬೇಕು/ಪ್ರಶ್ನೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯಾದ ಇಚ್ಛೆ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದಾಗ, ಮೂಲ ವಸ್ತು ಮತ್ತು ಉತ್ಪತ್ತಿಯೊಂದಿಗಾಗುವ ಘರ್ಷಣೆಯು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಋಣಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರವಹನೆಯೇ ವಾಯು. ವಾಯುವಿನ ಚಲನೆಯು ಶಾಖ ಉತ್ಪನ್ನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಹಾಗಾಗಿ ಅಗ್ನಿ ಉತ್ಪನ್ನವಾಯಿತು. ಅಗ್ನಿಯ ದಹ್ಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಾಗಿ ನೀರು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ನೀರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಶ್ಲೇಷ್ಮಾಂಶ ಎಂಬ ಮತ್ಸ್ವಗಳು ಪೃಥ್ವಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಪಂಚಭೂತಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲ ಸೂತ್ರ. ಮತ್ಸ್ವಗಳಿಗಿರುವ ಒಂದು ಗುಣವೆಂದರೆ ತನ್ನತನವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು. ನೀರನ್ನು ಎಷ್ಟೇ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದರೂ ಅದರಲ್ಲೆ ಶ್ಲೇಷ್ಮವು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಮತ್ಸ್ವಗಳಿಗೆ ಸದಾ ಪ್ರವಹನಶೀಲ ಶಕ್ತಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದರಿಂದ ಯಾವುದೊಂದನ್ನೋ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ತನ್ಮೂಲಕ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗಿ ರೂಪ ಬರುತ್ತದೆ. ಆಗ ಈ ಪೃಥ್ವಿಯನ್ನು ಬಂದು ಸೇರುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಪೃಥ್ವಿಯಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ. ಆಕಾಶವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಪೃಥ್ವಿಯು ಮತ್ಸ್ವದಿಂದಾದ ರೂಪಗಳನ್ನು ಪ್ರತೇಕವಾಗಿ ಇಡುತ್ತಾ ಬರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಪೃಥ್ವಿಯಲ್ಲಿರತಕ್ಕ ಎಲ್ಲವೂ ಅಣು-ಅಣುವಾಗಿ ಬೇರೆಯಾಗಿಯೇ ಇವೆಯೇ ಹೊರತು ಒಂದಾಗಿಲ್ಲ. ನೋಡಲಿಕ್ಕೆ ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಬಂಡೆಯಾದರೂ ಅದು ಅಣುಗಳ ಸಂಯೋಗವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೂ ಒಂದನ್ನೊಂದು ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ, ಅದು ಪೃಥ್ವಿಯ ಗುಣ. ಹಾಗೆ ಸೇರದೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಉಳಿದ ತುಣುಕುಗಳು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಆಕಾಶ ತತ್ವದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗಿದ್ದ ಮೂಲ ಋಣಾಂಶವು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಆರೋಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಜೀವ ಎಂದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಮೂಲ ಋಣವನ್ನೇ ಜೀವ ಎಂದರು. ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಅಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿದಂತಹಾ ಬೀಜವಾದ ಜೀವವೇ ಅಣು, ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಚಾಲನಾ ಶಕ್ತಿಯೇ ಮೂಲ ಚೈತನ್ಯ. ಅದು ಆರಂಭಿಕ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಜ ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಭಿನ್ನ-ಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ. ರೂಪಕ್ಕಾಧರಿಸಿ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಅದರಲ್ಲಾದ ಋಣವು ಅದನ್ನು ವ್ಯವಹರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ, ಅದಕ್ಕಾಧರಿಸಿದ ಕರ್ಮವು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಕೆಲಸವಾದರೆ ಒಂದು ಫಲ ಎಂಬುದು ಬರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ವಸ್ತುವು ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅಲ್ಲೊಂದು ದಾರಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನೇ ಕರ್ಮ ಎಂದರು. ಕರ್ಮ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದಾಗ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಭೋಕ್ತೃ ಬೇಕು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಜೀವವು ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವುದು. ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದರಿಂದಾಗಿ ಅನುಭವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾಡತಕ್ಕಂತಹಾ ಸಂಚಿತಗಳೇನಿವೆಯೋ ಅವು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ರೀತಿ ಸಂಚಿತ ಭಾಗದ ಕರ್ಮಗಳ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವು ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ಹಲವು ಭಿನ್ನ-ಭಿನ್ನ ರೀತಿಯ ಜೀವಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯಗುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೂಪ ಮನುಷ್ಯ!

ಮನುಷ್ಯ ರೂಪ ಬಂದಾಗ ಒಂದಿಷ್ಟು ವಿಶೇಷ ಗುಣಗಳನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸುತ್ತದೆ ಕರ್ಮ, ಅದನ್ನಾಧರಿಸಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಲು ಬೌದ್ಧಿಕತೆ, ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಕರ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ. ಪ್ರಪಂಚದ ಇತರೆ ಯಾವುದೇ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಕರ್ಮದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿಲ್ಲ, ಮನುಷ್ಯ ಮಾತ್ರ ಕರ್ಮವನ್ನು ತನ್ನ ಬೌದ್ಧಿಕತೆಯಿಂದ ಬೇಕಾದಂತೆ ಬಳಸಿ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಬಹುದು. ಅದು ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಾದರೆ ದೇವತ್ವಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಾನೆ, ಪುನಃ ಮೂಲ ಚೈತನ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಕೆಟ್ಟ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ ರಾಕ್ಷಸತ್ವಕ್ಕೆ ಇಳಿದು, ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರತೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಮನುಷ್ಯ ಗುಣದ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ.

ಮೂಲ ಮತ್ಸ್ವದಿಂದಾದ ಏಕಾಣು ಜೀವಿಯು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಈಗ ಇರುವ ಮನುಷ್ಯ ಸರಿಯಲ್ಲವೆಂದೆನಿಸಿದರೆ ಇದೇ ರೀತಿ ಭೌದ್ಧಿಕತೆ ಇರುವ ಮತ್ತೊಂದು ಮನುಷ್ಯ ರೂಪ ಬರಬಹುದು. ಆದರೆ ಒಟ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾನವಿರುತ್ತದೆ. 84 ಲಕ್ಷ ಪ್ರಭೇದಗಳಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯ ಒಂದು ಪ್ರಭೇದ, ಮಂಗ ಮಂಗ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಭೇದ. ಆದರೆ ಜೀವಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಇಷ್ಟೇ ಎಂದು ಸ್ಥಿರವಲ್ಲ. ಒಂದು ಪ್ರಭೇದದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿದರೆ ಮತ್ತೊಂದರಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ತೂಗಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಉದಾ:- ಹುಲಿ, ನರಿ, ನಾಯಿ, ಕರಡಿ ಸಂತತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾ ಮನುಷ್ಯರಾಗಿ ಜನ್ಮತಾಳುತ್ತಾ ಬಂದರು. ಪರಿವರ್ತನೆಯು ನಿರಂತರ. 

ಚೈತನ್ಯವು 84 ಲಕ್ಷ ಪ್ರಭೇದಗಳನು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಏಕ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ತನ್ನ ಋಣವು ವ್ಯವಹರಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುವ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ಪ್ರವೇಶವಾದದ್ದು. ಪುರಾಣದಲ್ಲೂ ಪ್ರಕೃತಿಯೆಲ್ಲಾ ಪೂರ್ಣ ಜಡವಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು ಎಂದಿದೆ. ವ್ಯವಹರಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಆಗುತ್ತೆ ಎನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಚೈತನ್ಯವು ೮೪ ಲಕ್ಷ ಪ್ರಭೇದಗಳನ್ನು ಸೃಜಿಸಿ ಏಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು. ವೇದದಲ್ಲಿ 84 ಲಕ್ಷ ಪ್ರಭೇದಗಳ ಸರ್ವ ವಿವರಣೆ ಇದೆ.        


ಈ ವಿಚಾರಗಳು ಪ್ರಸಕ್ತದಲ್ಲಿ ಸಿಗದಿರಲು ಬೇಡಿಕೆ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಅಧ್ಯಯನದ ಕೊರತೆಯೇ ಕಾರಣ. ಮತ್ತೊಂದು ಕೂಪಮಂಡೂಕ ವಾದ. ಅವರು ಆಚರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ವಾದವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲೂ ನೀಕುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಿಂದಾಗಿ ವಿಶೇಷ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಆಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ವಿಶೇಷ ವಿಚಾರ ಸಿಕ್ಕುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆ ವಿಚಾರಗಳು ಎಲ್ಲೋ ಹೊರಗಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ವೇದ, ಸಾಹಿತ್ಯಾದಿ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲೇ ಇದೆ. ಜನರಿಗಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆ, ತಳಮಳಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕೇಳುವ ಹಾಗೆ ವರ್ಣಿಸಿದರೆ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆ ಚಿಂತಿಸದೆ ಅದನ್ನೇ ಒಪ್ಪಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

No comments:

Post a Comment